Marian Hłuszkewycz, Marian Konstanty GłuszkiewiczS. Stępień, Wstęp [w:] Helena z Seifertów Jabłońska. Dziennik z oblężonego Przemyśla (1914–1915),Przemyśl 2017. ISBN 978-83-60374-25-2, s. 44. (ur. 31 marca 1877, zm. 17 czerwca 1935 we Lwowie) – ukraiński poeta i prawnik, działacz ruchu moskalofilskiego.

Posiadał tytuł doktora nauk prawnychМАРИАН ФЕОФИЛОВИЧ ГЛУШКЕВИЧ. Pracował jako adwokat, następnie w 1907 pracował jako sędzia w Brodach. Należał do Russkiej Partii Ludowej i popierał jej „nowy kurs” – postulat pełnej unifikacji językowej i kulturowej narodów wschodniosłowiańskich wokół języka rosyjskiego i w państwie rosyjskim. Współorganizował pielgrzymki greckokatolickich chłopów z Galicji do prawosławnej Ławry Poczajowskiej.

W 1914 występował w charakterze adwokata w procesie działaczy moskalofilskich Semena Bendasiuka i Wasyla Kołdry oraz prawosławnych duchownych Ignacego Hudymy i Maksyma Sandowicza. W tym samym roku wszedł w skład Karpacko-Russkiego Komitetu Wyzwoleńczego. Po wejściu wojsk rosyjskich do Galicji i powstaniu galicyjsko-bukowińskiego generał-gubernatorstwa podjął pracę „urzędnika do specjalnych poruczeń”. Wykonywał obowiązki burmistrza Lwowa. Publikował w piśmie rusofilskim Podkarpatskaja Rus' . W 1915 wyjechał z Galicji razem z wycofująca się armią rosyjską;