Marian Jakubowski (ur. 7 października 1895 w miejscowości Latowicz, zm. 11 października 1975 we wsi Widzino) – podoficer Wojska Polskiego i Straży Granicznej II RP, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojskowego Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej jako syn Walentego i Cecylii z domu Bracłow.
Ukończył cztery klasy szkoły powszechnej po czym podjął pracę w warszawskich Zakładach Gazowniczych (jako ślusarz). Członek Polskiej Organizacji Wojskowej od 1914 r., zastępca komendanta POW na gminę Latowicz od 1915 roku (po ukończeniu kursu). Od września 1916 r. w szeregach 2 pułku ułanów LP – w stopniu ułana służył w 5 szwadronie.
Po rozwiązaniu Legionów Polskich wyjechał do Chełma, gdzie wstąpił do Straży Kresowej i Polskiej Organizacji Wojskowej. Uczestniczył w rozbrajaniu zaborców. Od 11 listopada 1918 r. w odrodzonym Wojsku Polskim, przydzielony do 1 szwadronu 1 pułku szwoleżerów, w którym, już w randze plutonowego, objął dowództwo plutonu. Na jego czele uczestniczył w wojnie polsko-radzieckiej. Odznaczył się w dniu 15 lipca 1920 r., kiedy to podczas natarcia bolszewickiej brygady kawalerii razem z kilkoma szwoleżerami osłaniał odwrót szwadronu i wyniósł spod wrogiego ognia rannego kolegę. Za ten czyn odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.