Współcześnie, na środku placu wznoszą się pozostałości platformy promienistej (5C–54), która kiedy powstawała, była jedną z największych budowli Mezoameryki. Na platformie tej nigdy nie stała piramida. Platforma ta nazywana jest także Piramidą Zaginionego Świata. Na jej szczyt prowadziły schody z czterech stron, przy czym najbardziej okazałe, zdobione maskami, znajdowały się po stronie zachodniej.
Po wschodniej stronie odkryto pozostałości budowli z późnego okresu klasycznego (5D–86) oraz pozostałości schodów (5D–87). W ruinach obiektu 5D–86 znaleziono wczesno-klasyczną stelę 39.
Obiekt 5C–49, wzniesiony między 250 a 300 rokiem n.e., jest najstarszą budowlą na terenie Tikál w stylu talud-tablero.
Od roku 250 do roku 378, Mundo Perdido było miejscem pochówku władców Tikál. Sześć grobów dzieci i dorosłych odkryto w trzech piramidach na platformie wschodniej.
W 1979 stanowisko archeologiczne w Tikál wraz z otaczającym je parkiem narodowym zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Badania archeologiczne kompleksu