Kazimierz Rettinger (ur. 5 listopada 1891 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1933 w Warszawie) – porucznik Wojska Polskiego II RP, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor praw.
Życiorys Syn Zygmunta i Jadwigi z Chądzyńskich, urodzony 5 listopada 1891 we Lwowie. Był starszym bratem Stefana (1984–1940), kapitana lekarza Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie i Romana (1899–1958), majora lekarza Wojska Polskiego, działacza niepodległościowego...
Ukończył studia na wydziale prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza, następnie pracował jako aplikant adwokacki. Od sierpnia 1914 w Legionach Polskich, początkowo żołnierz 2 pułku piechoty, a następnie 6 pułku piechoty, z którym walczył podczas I wojny światowej.
Szczególnie odznaczył się 28 października 1915 pod Kamieniuchą, gdzie „pod obstrzałem nieprzyjaciela przenosił rozkazy pułkowe.” „czem umożliwia właściwe użycie rezerw własnych, dzięki czemu masowy kontratak npla kończy się dlań haniebną klęską”. Za tę postawę został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. 15 grudnia 1915 został mianowany chorążym piechoty, a 1 kwietnia 1917 podporucznikiem. Wiosną 1917 był przydzielony do Sądu Polowego Legionów Polskich.