28–31: wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej liczby zdobytych punktów; większej liczby zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.

W przypadku remisu w fazie pucharowej organizowana była dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierciCompetition Manual, s. 31–32.

Przystępujące do turnieju reprezentacje mogły liczyć maksymalnie dwunastu zawodnikówCompetition Manual, s. 16. Rozstawienie w każdych zawodach następowało na podstawie wyników poprzedniego turnieju, a w przypadku pierwszych zawodów – na podstawie rankingu z poprzedniego rokuCompetition Manual, s. 28–29.

Pomiędzy dywizjami istniał system awansów i spadków – po zakończonym sezonie najsłabsza reprezentacja z Grand Prix Series oraz po dwie z kolejnych dwóch poziomów rozgrywek zostały relegowane do niższej klasy rozgrywkowej, a ich miejsce zajęli odpowiednio zwycięzca Trophy i finaliści Conference – z zastrzeżeniem, iż chronieni przed spadkiem są gospodarze turniejówCompetition Manual, s. 9.