Edward Baradziej (ur. 29 lutego 1932 w Gdyni) – polski dyplomata, ambasador PRL w Afganistanie (1978–1983) oraz w Bangladeszu (1986–1990)
Życiorys Wychowanek Korpusu Kadetów KBW im gen. Karola Świerczewskiego (1948–1952). W 1953 został przekazany do dyspozycji kadr Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, gdzie został zatrudniony jako instruktor w Departamencie Szkolenia, a następnie (do 1955) pracował na etatach niejawnych jako młodszy szyfrant w MBP i młodszy referent Komitecie do spraw Bezpieczeństwa Publicznego.
W 1963 ukończył studia w Państwowym Instytucie Stosunków Międzynarodowych Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRR w Moskwie, a w latach 1974–1976 studia podyplomowe w Akademii Dyplomatycznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRS w Moskwie. W 1976 uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych.
Od 1954 pracownik Ministerstwa Spraw Zagranicznych PRL. Pełnił m.in. stanowiska członka Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Laosie (1961–1962), attache Ambasady PRL w Dżakarcie (1965–1967), naczelnika Wydziału Azji Południowo-Wschodniej MSZ (1967–1971), radcy Ambasady PRL w Dżakarcie (1971–1974) oraz doradcy ministra spraw zagranicznych (1974–1976).