Biologia i ekologia thumb|left|Larwy (nimfy) thumb|Skupisko na pniu lipy Owad ten jest fitofagiem ssącym. Wiosną i latem żeruje na przedstawicielach ślazowatych z takich rodzajów jak ślaz, ślazówka, prawoślaz i ketmia. Szczególnie chętnie żeruje na ślazie dzikim. U żywicieli z rodziny ślazowatych wywoływać może nekrozy, gnicie owoców i kwiatów czy zniekształcenia pędów.
Zimę pluskwiaki te spędzają w hibernacji, także w tak ciepłych regionach jak Hiszpania. W tym celu gromadzą się w dużych, liczących nawet tysiące osobników skupiskach (agregacjach) na pniach różnych drzew: lip (w tym drobnolistnej, srebrzystej i szerokolistnej), topól, platanów i kasztanowców. Kryją się na nich w zagłębieniach kory. Skupieniec lipowy jest gatunkiem wrażliwym na przemarzanie. Według danych z 2010 roku w północnych Włoszech mimo łagodnego klimatu śmiertelność w czasie zimowania wynosi 55–74%. Spadek temperatury do -15 °C powodować może śmierć 99% zimujących osobników.