Andrzej Manecki (ur. 8 września 1933 w Krakowie) – polski mineralog.
Życiorys Od 1952 studiował na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Po ukończeniu studiów (w 1957) pozostał na AGH jako pracownik w Katedrze Petrografii, później w Katedrze Mineralogii, Petrografii i Geochemii.
W 1964 został doktorem, w 1968 habilitował się. W 1978 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1989 profesorem zwyczajnym.
Do jego zainteresowań naukowych należą: mineralogia kruszców i krzemianów, kosmomineralogia, petrografia z petrologią, geologia Arktyki oraz mineralogia i geochemia środowiska.
Trzykrotnie kierował wyprawą naukową AGH na Spitsbergen (w latach 1984,1985,1988). Jest pionierem aeromineralogii zajmującej się minerałami zawieszonymi w powietrzu, a także jednym z pierwszych w Polsce badaczy zajmujących się mineralogiczną analizą materii pozaziemskiej.
Jest autorem i współautorem wielu podręczników. „Encyklopedia minerałów – minerały Ziemi i materii kosmicznej” jego autorstwa, została nagrodzona Nagrodą PAN im. Stanisława Staszica.