Kariera duchownego W 1886 r. otrzymał posadę pastora w kościele w Callenbergu. Od 1890 r. działał w tzw. misji wewnętrznej we Frankfurcie nad Menem. Zajmował się tam sprawami socjalnymi, a także kwestiami takimi jak: zakładanie spółdzielni, opieka mieszkalna, dbanie o ludzi w podeszłym w wieku oraz ubogich, socjalnymi instytucjami dla dzieci i młodzieży. Rozwinął też swoje tezy o powiązaniu państwa i socjalizmu, które powinno być kierowane przez Ewangelię. Napisał również na ten temat następujące pisma: Die Zukunft der Inneren Mission (1888), Arbeiter-Katechismus oder der wahre Sozialismus (1888), Das soziale Programm der evangelischen Kirche (1889/1890), Jesus als Volksmann (1894), Konservatives Christentum (1895). W 1889 ożenił się z Marią Magdaleną Zimmermann (1859-1938) w Blasewitz, miał z nią córkę, która w przyszłości wyszła za Martina Rade (1857-1940).
Od 1890 r. brał udział w Kongresie ewangelicko-socjalnym (Evangelisch-Sozialer Kongress, ESK), gdzie zawarł znajomości z teologami i ekonomistami. Pod koniec 1894 r. założył chrześcijańsko-społeczny tygodnik Die Hilfe, w którym również był redaktorem. Od 1896 r. wydawał własne czasopismo Die Zeit. W 1896 r. założył w Erfurcie Związek Narodowo-Społeczny (Nationalsozialer Verein, NSV) tudzież został wybrany jego pierwszym przewodniczącym.