Józef SłotwińskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Josef Słotwiński”. herbu Leliwa (ur. 19 kwietnia 1856 w Głobikowej, zm. 9 października 1917 w Lubaczowie) – polski nauczyciel.
thumb|240px|Dyr. Józef Słotwiński wraz z gronem nauczycielskim Gimnazjum w Jaśle (1911) Życiorys Józef Słotwiński urodził się 19 kwietnia 1856 w Głobikowej. Wywodził się z rodu Słotwińskich herbu Leliwa. Był wnukiem Konstantego oraz synem Ludwika i Eugenii z domu Maciejewskiej. Ukończył C. K. Gimnazjum w Tarnowie. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego oraz na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie złożył podwójny egzamin profesorski: z filozofii klasycznej i polonistyki.
10 września 1881 podjął pracę w szkolnictwie w C. K. Gimnazjum w Stanisławowie. Tam uczył języków łacińskiego, greckiego, polskiego••. Egzamin nauczycielski złożył 15 maja 1885 i od tego czasu liczyła się jego służba. Z posady zastępcy nauczyciela w Stanisławowie 14 lipca 1886 został mianowany nauczycielem rzeczywistym w C. K. Gimnazjum w Sanoku. W szkole uczył języków łacińskiego, greckiego, polskiego••••. 30 listopada 1889 został zatwierdzony w zawodzie nauczycielskim i otrzymał tytuł c. k. profesora. 21 sierpnia 1891 został przeniesiony do C. K.