W okresie pracy w Sanoku był członkiem Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. 20 lutego 1909 (wzgl. 3 marca) został przeniesiony do C.K. Gimnazjum w Jaśle. Uczył tam języka niemieckiego. 9 stycznia 1911 został uwolniony ze służby.
W 1913 kandydatura Zygmunta Klingera była rozważana przez stronnictwo socjalistów przed wyborami do Sejmu Krajowego w okręgu Sanok-Krosno.
Po wybuchu I wojny światowej 4 sierpnia 1914 w grupie ochotników z Brzeżan skierował się do Krakowa, gdzie gromadziły się oddziały strzeleckie. Wstąpił do Legionów Polskich i służył w oddziałach, będących zalążkiem 1 pułku piechoty. Od połowy września do końca października 1914 był żołnierzem Komendy Legionów Polskich. Został mianowany na stopień podporucznika artylerii 28 września 1914 i otrzymał przydział do 4 batalionu artylerii, w którym był dowódcą I plutonu od lutego do lipca 1915. Był też adiutantem II dywizjonu. Następnie awansowany na stopień porucznika artylerii 20 czerwca 1915. Od lipca 1915 pełnił funkcję referenta spraw artylerii w sztabie I Brygady. Od grudnia 1915 był I oficerem w batalionie haubic w składzie 1 pułku artylerii. Po odejściu w październiku 1916 ze służby frontowej brał udział w I i w II Kursie Szkoły Strzeleckiej Artylerii w Rembertowie w styczniu 1917). Potem ponownie był oficerem batalionu haubic.