lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1934 ponownie przydzielony do GISZ w stopniu pułkownika pozostał w Inspektoracie do wybuchu II wojny światowej. Od lipca 1937 do marca 1939 pełnił służbę na stanowisko I oficera u inspektora armii gen. dyw. Mieczysława Norwid-Neugebauera. Od 1 do 14 września 1939 w Sztabie Naczelnego Wodza. Następnie do 18 września dowodził obroną Kołomyi, po czym opuścił Polskę i przedarł się do Francji. Od października 1939 szef biura komisji badań przyczyn klęski wrześniowej (Komisji Powołanej w Związku z Wynikiem Kampanii Wojennej 1939). Jeden z organizatorów ewakuacji polskich żołnierzy z Francji do Wielkiej Brytanii. Od sierpnia 1940 radca Poselstwa RP w Lizbonie, gdzie pełnił do maja 1942 nieoficjalnie funkcję attaché wojskowego. W późniejszym okresie II wojny światowej wiceminister spraw wojskowych w Londynie, szef Biura Ogólno-Organizacyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej (MON), a także delegat MON do Rady Narodowej w Londynie. Po demobilizacji pozostał na emigracji w Londynie.
Był mężem Zofii z Teodorowiczów (1898–1981)Polish Graves in North, West & South London cemeteries and churches - Hampstead Cemetery [dostęp 2022-05-10]..
Zmarł 19 sierpnia 1984 w Londynie.