Po wojnie służył w Lwowskim Okręgu Wojskowym, w marcu 1946 został zdemobilizowany. Później pracował jako sekretarz organizacji komsomolskiej w Instytucie Naukowo-Badawczym nr 6 w Moskwie, w 1951 ukończył studia w Instytucie Handlu Zagranicznego, później pracował w Ministerstwie Handlu Zagranicznego ZSRR jako starszy ekonomista i później inspektor Działu Kadr. Od 1952 do 1954 był starszym ekonomistą Przedstawicielstwa ZSRR w Austrii, później starszym referentem zjednoczenia Mieżdunarodnaja Kniga, a 1957-1958 ekspertem i starszym ekspertem Wydziału ds. Ekonomiki Słabo Rozwiniętych Państw Kapitalistycznych Państwowego Komitetu ZSRR ds. Zagranicznych Stosunków Gospodarczych. Od 1958 do 1963 pracował jako ekspert aparatu doradcy ds. stosunków ekonomicznych Ambasady ZSRR w Indonezji, później ponownie pracował w Państwowym Komitecie ZSRR ds. Zagranicznych Stosunków Gospodarczych jako ekspert ds. państw Azji Południowo-Wschodniej (1963-1965) i główny specjalista ds. Indonezji, Cejlonu i Singapuru (1965-1967), we wrześniu 1967 został instruktorem w Wydziale KC KPZR ds. pracy z zagranicznymi kadrami i wyjazdów za granicę.