Dalsze badania antropologiczne, które chciał prowadzić, wiązały się z pobytem w Terytoriach Północno-Zachodnich, jednak wobec braku możliwości zatrudnienia w wyuczonym zawodzie zdecydował się na podjęcie pracy (po uprzednim ukończeniu stosownych kursów) jako nauczyciel w szkole federalnej w wielojęzycznym i wielokulturowym Aklaviku, w którym spędził dwanaście lat, w krótkim czasie stając się (jako jedyny męski nauczyciel) dyrektorem tejże szkoły, noszącej od 1969 jego imię.. W połowie lat 50. XX w. przewodził ruchowi sprzeciwiającemu się przeniesieniu miasta we wschodnie rejony delty Mackenzie (Inuvik)..
Po zatrudnieniu jako szef Northern Science Research Group (NSRG; której głównym obszarem działań były przede wszystkim badania antropologiczne północnej Kanady), jednostki będącej częścią Department of Indian Affairs and Northern Development, przeniósł się wraz z rodziną do kanadyjskiej stolicy Ottawy. W latach 1965–1969 nadzorował interdyscyplinarny (nauki społeczne) program naukowy o nazwie Mackenzie Delta Research Project, dotyczący społeczności w północnej Kanadzie, przyczyniając się do zmiany podejścia rządu w kwestii rozwoju tych terenów oraz (dzięki zebraniu wokół siebie wielu młodych naukowców) do rozwoju badań nad tymi obszarami na przełomie lat 60. i 70. XX w..