Układ krystalograficzny: krystalizują we wszystkich układach (w regularnym: analcym) Twardość: od 3 do 5,5 w skali Mohsa Gęstość: od 2,1 do 2,3 g/cm3 (niższa od gęstości innych glinokrzemianów) Rysa: biała – wszystkie zeolity Barwa: najczęściej białe, bezbarwne, szare, żółtawe, czerwone Przełam: zazwyczaj nierówny, rzadko muszlowy Połysk: zmienny – szklisty na ścianach kryształów, perłowy na powierzchniach łupliwości, tłusty na powierzchni przełamu; zeolity włókniste mają połysk jedwabisty Łupliwość: niewyraźna do doskonałej; część zeolitów nie ujawnia łupliwości Łatwo rozpuszczają się w kwasie solnym, przechodząc w galaretowatą krzemionkę (cecha diagnostyczna) Podczas ogrzewania do temperatury około 400 °C oddają zawartą w nich wodę bez zniszczenia struktury kryształów. Proces ten jest odwracalny – umieszczenie w wilgotnym środowisku powoduje jego ponowne uwodnienie a utracone kationy mogą zostać zastąpione innymi.