Biblia kórnicka – spisany na pergaminie drobną minuskułą gotycką rękopis łacińskiej Wulgaty. Pochodzi z Francji, z końca XIII wieku. Kodeks jest przechowywany w Bibliotece Kórnickiej (sygnatura BK 4).
Historia Biblia kórnicka nie należy do zabytków wysokiej klasy artystycznej. Nieskomplikowane formy dekoracji oraz proste, powielane schematy ikonograficzne miniatur pozwalają wskazać, że Biblia ta powstała w jednej z niewielkich, paryskich pracowni zajmujących się masową produkcją manuskryptów. Analiza stylistyczna i ikonograficzna miniatur przemawia za datowaniem czasu powstania manuskryptu na okres po połowie XIII wieku. Natomiast tekst kodeksu pisany drobną minuskułą gotycką (textua latina lub littera Parisiensis) określa czas powstania Biblii na ostatnią ćwierć XIII w.
Przypuszczalna data powstania kodeksu łączy go z okresem gdy w Paryżu trwały dysputy teologiczne nad ujednoliceniem tekstu Wulgaty w kręgu Uniwersytetu Paryskiego (Correctorium Parisiense). Zainteresowanie tym tematem sprawiło, że wiele francuskich Biblii trafiło wówczas do bibliotek i klasztorów.