W celu zażegnaniu kryzysu NATO i Rosja rozpoczęły w Helsinkach w Finlandii rozmowy na temat statusu rosyjskich wojsk w ramach KFOR. Rosjanie chcieli zrównania swojego kontyngentu z siłami najważniejszych państw Sojuszu Północnoatlantyckiego, obejmujących 5 sektorów, na które podzielono Kosowo – dodatkowo w tej rosyjskiej strefie większość etniczną mieli stanowić Serbowie. Było to niedopuszczalne dla NATO i groziło rozwojem serbskiego separatyzmu w Kosowie.
Rosyjski kontyngent KFOR Rezultatem rozmów w Helsinkach było podpisanie w dniu 18 czerwca 1999 porozumienia między Departamentem Obrony USA i Ministerstwem Obrony Rosji o rosyjskim zaangażowaniu w KFOR (Agreed Points on Russian Participation in KFOR). Zgodnie z jego postanowieniami:
przy szczeblach dowodzenia NATO (SHAPE, AFSOUTH, KFOR) ulokowano przedstawicieli rosyjskiego ministerstwa obrony, dowódca rosyjskiego kontyngentu wojskowego (RMC) nie podlegał operacyjnie dowództwu natowskiemu i sprawował narodowy nadzór nad rosyjskimi jednostkami, rosyjskie jednostki wojskowe w Kosowie podlegały operacyjnie dowódcom brygad wielonarodowych, na terenie Kosowa nie będzie stacjonować więcej niż ekwiwalent 5 batalionowych grup taktycznych (2850 żołnierzy), nie licząc żołnierzy nadzorujących port lotniczy w Prisztinie (do 750) i oficerów łącznikowych (16), Rosjanie utrzymali