11 czerwca 1941 roku objął swoje pierwsze dowództwo, gdy powierzono mu U-130. Do pierwszego stycznia 1943 roku (do 6 lutego według innych źródeł) przeprowadził pięć patroli. Na przełomie 1941 i 1942 roku wziął między innymi udział ataku pięciu jednostek pierwszej fali niemieckich okrętów podwodnych u wybrzeży amerykańskich. 2 stycznia 1943 roku objął dowództwo 2. Flotylli U-Bootów w Lorient, będąc jednocześnie dowódcą znajdującej się tam bazy niemieckich okrętów podwodnych. Sprawował też dowództwo morskiej grupy eskortowej z Lorient. Został wówczas poważnie ranny, w wyniku eksplozji miny lądowej w listopadzie 1944 roku. Dowództwa w Lorient sprawował do kapitulacji.
10 maja 1945 roku został uwięziony, a następnie zwolniony 20 stycznia 1948 roku. W trakcie działań bojowych, 1 września 1942 roku – jako 124 w Kriegsmarine i 62. w U-Bootwaffe – otrzymał Krzyż Rycerski.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Asy wojny podwodnej Kategoria:Dowódcy niemieckich okrętów podwodnych z okresu II wojny światowej Kategoria:Niemieccy uczestnicy bitwy o Atlantyk 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim