Zasady zdobywania punktów: kryterium przedmiotu (im trudniejszy przedmiot tym za jego zaliczenie jest do zdobycia większa liczba punktów) kryterium wykładowców (większą liczbę punktów zdobywa się za zaliczenie przedmiotu, którego wykładowcą jest ceniony profesor) kryterium czasu (większą liczbą punktów nagradzane jest poświęcenie dodatkowego czasu, np. przygotowywanie się do zajęć w czytelni)
Niewątpliwymi zaletami tego systemu jest jego konkretność oraz wywoływanie w uczniach motywacji do nauki. Podstawową wadą jest fakt, że jeśli zdobyte punkty nie są przeliczane na ocenę a ich liczba decyduje jedynie o fakcie zaliczenie, powoduje to, iż najzdolniejsi uczniowie, którzy mają pewność, że osiągnęli minimalną liczbę punktów gwarantującą zaliczenie nie posiadają większych aspiracji do nauki.
Ten rodzaj modelu stosowany jest w USA.
Model zero-jedynkowy Popularny jest głównie w Hiszpanii, Francji, Niemczech i USA.
Najważniejszy tutaj jest próg wymagań ustalony przez nauczyciela. Jeśli kandydat przekroczył ten próg – dostaje 1, dzięki czemu zalicza przedmiot;