Sprawa została rozwiązana przez porozumienie stron o nieingerowaniu w działalność stacji drugiej strony, a sam incydent został wytłumaczony przekroczeniem instrukcji przez dowódcę bazy argentyńskiej. Incydent w Zatoce Nadziei był jedynym odnotowanym przypadkiem tego typu (ang. shots fired in anger) na terenie Antarktydy.
W 1952 roku Brytyjczycy przeprowadzili badania hydrograficzne zatoki ze statku.
W latach 1953–1954 obok bazy marynarki, Argentyna wybudowała nową bazę wojskową, która została otwarta 4 marca 1954 roku.
W latach 1954–1956 kolejne badania zatoki przeprowadziła Falkland Islands Dependencies Survey.
W grudniu 1956 roku Argentyńczycy wycofali żołnierzy marynarki. W październiku 1958 roku dawne baraki marynarki argentyńskiej strawił pożar. Baza brytyjska została ewakuowana 13 lutego 1964 roku.
8 grudnia 1997 roku stacja brytyjska została przekazana Urugwajowi i przemianowana na Estación científica antártica Ruperto Elichiribehety (ECARE).
Stacje badawcze W Zatoce Nadziei funkcjonują dwie antarktyczne stacje badawcze: Base Esperanza – całoroczna stacja argentyńska, gdzie może przebywać ok. 90 osób Ruperto Elichiribehety – letnia stacja urugwajska, gdzie może przebywać 10 osób
Zobacz też Historyczne miejsca i pomniki w Antarktyce Szczególnie chroniony obszar Antarktyki
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Półwysep Antarktyczny Nadziei Kategoria:Historyczne Miejsca i Pomniki Antarktyki Nadziei