W 1926 powrócił do resortu handlu, przemysłu i pracy w gabinecie Andreja Lapczewa.
W 1934 wspierał zamach stanu, a po nim objął funkcję prezesa państwowego banku hipotecznego. W okresie II wojny światowej był przeciwnikiem współpracy Bułgarii z Niemcami. Po przewrocie komunistycznym 9 września 1944 objął stanowisko regenta (wraz z Wenelinem Ganewem i Todorem Pawłowem), działając w imieniu małoletniego Symeona II. Funkcję tę pełnił do zniesienia monarchii we wrześniu 1946, współpracując blisko z władzami komunistycznymi. Zmarł w 1952 w Sofii.
Był żonaty (żona Jona z d. Moszanowa), miał dwie córki. Był odznaczony francuską Legią Honorową. W 2011 we Wracy odsłonięto popiersie Boboszewskiego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Paryskiego Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Bułgarscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Bułgarscy ministrowie pracy Kategoria:Ludzie urodzeni we Wracy Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Bułgarscy regenci