Franciszek Gudakowski (ur. 25 września 1896 w Kisielówce, zm. po 27 maja 1947) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 25 września 1896 w kolonii polskiej Kisielówka, w ówczesnym powiecie chersońskim guberni chersońskiej, w rodzinie Antoniego, rolnika i Pauliny z Krukowskich. Uczęszczał do szkoły powszechnej, a następnie gimnazjum w Mikołajowie i Chersoniu, gdzie ukończył siedem klas. 1 września 1915, po ukończeniu Odeskiej Szkoły Wojskowej, został mianowany chorążym i wcielony do 44 zapasowego batalionu piechoty. Później został przeniesiony do 10 turkiestańskiego pułku strzelców. pod Bobulińcami został ranny. Awansował na porucznika.
Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Służył w 31 pułku strzelców kaniowskich w Łodzi. 18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 143. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 78 pułku piechoty w Baranowiczach na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przesunięty na stanowisko dowódcy batalionu. W sierpniu 1935 został przeniesiony do 25 pułku piechoty w Piotrkowie na stanowisko kwatermistrza. W marcu 1939 pełnił służbę na stanowisku komendanta Kadry Zapasowej Piechoty Grodno.