ludność skoncentrowana jest w dużej mierze w jego środkowej części. Zambia cechuje się przeciętnym dla Afryki Subsaharyjskiej poziomem rozwoju gospodarczego z realnym PKB w wysokości 3400 USD/mieszk. (2022 r.). Większa część siły roboczej zatrudniona jest w małych gospodarstwach rolnych. Gospodarka kraju w dużej mierze opiera się na eksploatacji złóż mineralnych, w szczególności miedzi (Pas Miedzionośny). Walutą jest kwacha.
Kraj zamieszkany jest przez rdzenne i napływowe ludy afrykańskie, głównie z grupy Bantu, m.in. Bemba (21,0% w 2010 r.), Tonga (13,6%) i Chewa (7,4%); marginalny odsetek ludności pochodzenia europejskiego i azjatyckiego. Językiem urzędowym jest angielski. W codziennym użyciu ludność posługuje się ponad 70 językami, odzwierciedlającymi zróżnicowaną strukturą etniczną kraju (m.in. bemba – 33,4%, njandża – 14,7%, tonga – 11,4%). Dominującym wyznaniem jest chrześcijaństwo, w szczególności protestantyzm (75,3% w 2010 r.).