Balthasar Rhaw (ur. 1527 w Prudniku lub Nowogrodźcu, zm. 30 listopada 1601 w Greifswald) – niemiecki filolog, historyk i teolog ewangelicki.
Życiorys Rhaw urodził się w Prudniku lub Nowogrodźcu. Na swoim ślubie jako miejsce pochodzenia podał Nowogródek Pomorski (Neuenburg), natomiast Prudnik (Neustadt) pojawia się w kazaniu żałobnym jego wnuka. Był synem Jakoba Rhawa i jego żony Anny Prybe. Uczęszczał do szkoły w swoim rodzinnym mieście, a od 1538 roku do szkoły we Wrocławiu. Z powodu choroby wrócił na pół roku do domu i w 1542 przeniósł się do liceum w Goldbergu. Rozpoczął studia na Uniwersytecie w Wittenberdze, gdzie uzyskał maturę 11 sierpnia 1548. Tutaj również uczęszczał na wykłady Filipa Melanchtona. Pierwsze studia na wydziale filozoficznym ukończył zgodnie z ówczesnymi zwyczajami.
15 października 1549 uzyskał stopień naukowy magistra filozofii i po kilku sporach został przyjęty do Senatu Wydziału Filozoficznego 1 maja 1552, co zgodnie z dzisiejszym orzeczeniem oznacza habilitację. W tym samym roku Uniwersytet w Wittenberdze został spustoszony przez dżumę, a siedziba uniwersytetu została przeniesiona do Torgau. Jednak Rhaw przyjął nominację na Uniwersytet w Greifswaldzie na polecenie Melanchtona.