Był przewodnikiem i nauczycielem alpinizmu. M.in. od 1871 z jego usług jako przewodnika korzystał słynny później alpinista i himalaista Albert F. Mummery, a później Eleonore Noll-Hasenclever, z którą Burgener wszedł na 21 czterotysięczników. Zanim to się stało, każdego lata w Alpach Szwajcarskich i regionie Montblanc uczył Eleonore podstaw alpinizmu.
Burgener był znany z wiary w istnienie duchów. Jednocześnie jednak, wbrew powszechnemu wówczas przekonaniu, uważał, że kobiety również mogą się wspinać. M.in. przekonał on Mary Mummery, żonę Alberta F. Mummery'ego, do wzięcia udziału w pierwszym przejściu Diabelskiej Grani na Täschhornie.
Zginął w lawinie w 1910 w pobliżu schroniska Bergli w Alpach Berneńskich.
Wykaz ważniejszych pierwszych wejść:
Lenzspitze, sierpień 1870, z Clintonem Th. Dentem i Franzem Burgenerem; Zinalrothorn granią południowo-wschodnią, 5 września 1872 r., z Clintonem Th. Dentem i Ferdinandem Imsengiem; Grand Dru, 12 września 1878 r., z Clintonem Th. Dentem, Jamesem W. Hartleyem i Kasparem Maurerem; Matterhorn granią Zmutt, 3 września 1879 r., z Albertem F. Mummerym, J. Petrusem i A. Gentinettą; Dürrenhorn, 7 września 1879 r., z Albertem F. Mummerym, Williamem Penhallem i Ferdinandem Imsengiem; Trawersowanie Col du Lion z Zermatt do Breuil-Cervinia, 6 lipca 1880 r., z Albertem F.