Aleksandra Borkowska zajmowała się również intensywnie działalnością filantropijną. Dzięki jej staraniom powstał zakład dla nieuleczalnych kalek, schronisko dla nauczycielek oraz przytułek dla służących. Po śmierci swojej ciotki Izabelli z Orłowskich Piłsudskiej przejęła opiekę nad schroniskiem dla paralityków i domem dla samotnych kobiet, którymi opiekowała się jej kuzynka. Sprawowała również opiekę nad Ochronką im. św. Pawła przy Nowym Świecie w Warszawie.
Zmarła w Warszawie 24 lutego 1898 i pochowana została na cmentarzu Powązkowskim.
Twórczość "Obrazki z życia świątobliwych Polaków i Polek", Warszawa, "Wspomnienia z przeszłości", Warszawa "Maryja Klementyna Sobieska, opowiadanie o wnuczce króla Jana III", Warszawa, "Wakacye Janka i Zosi", wspólnie z Marią Zaleską "Nad Bałtykiem", "Panna Marychna z Oporowa", książeczki do nabożeństwa "Ołtarzyk żałobny", "Ołtarzyk codzienny".