W 1920 był redaktorem odpowiedzialnym Bulletin Polonais, francuskojęzycznego tygodnika informującego o życiu ekonomicznym, politycznym i intelektualnym Polski. Został członkiem Frakcji Rewolucyjnej Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1920, w czasie wojny polsko-bolszewickiej był kierownikiem prac generalnego sekretariatu sekcji wojennej PPS. Od 8 listopada 1921 do 15 października 1922 był redaktorem odpowiedzialnym pisma Robotnik, organu prasowego PPS.
Po 1923 przeszedł na pozycje endeckie. W 1926 opublikował w Myśli Narodowej artykuł, w którym zreinterpretował zasadę solidaryzmu w duchu antykapitalistycznym i wezwał do „rewolucji narodowej”, mającej obalić „państwo liberalne”. Twierdził, że „postęp społeczny (...) stanowi warunek moralnej i materjalnej potęgi narodu, a przez to (...) nacjonalizmu”.
W latach 30. współpracował z Polską Agencją Telegraficzną. W kwietniu 1932 jako jej przedstawiciel uczestniczył w zebraniu organizacyjnym Oddziału Polskiego , gdzie wnioskował o zajęcie się przez oddział ochroną prawną informacji prasowych, w ocenie jego mocodawcy wówczas niedostateczną. Był redaktorem wydanego w 1938 Biuletynu giełdowego Polskiej Agencji Telegraficznej.