W 1856 wraz z reformą polityczną kolonii brytyjskich, wprowadzającą lokalne parlamenty, J. R. został wybrany członkiem Zgromadzenia Ustawodawczego. W styczniu 1858 został powołany do 2. ministerium Ch. Cowpera na stanowisko sekretarza ds. ziemstwa i pracy. W czerwcu 1859 otrzymał reelekcję w wyborach do parlamentu. W wyniku rozpadu jedności ministerium Cowpera w październiku 1859 J. R. złożył dymisję. Nie została ona przyjęta i pozostał na stanowisku sekretarza do upadku kolejnego ministerium pod kierownictwem W. Forstera, który nastąpił w lutym 1860.
Misję utworzenia kolejnego ministerium uzyskał właśnie J. R., który został zaprzysiężony na premiera w marcu 1860. 9 stycznia 1861 zdecydował jednak o złożeniu dymisji, aby móc w pełni poświęcić się pracy sekretarza ds. ziemstwa. Urząd ten sprawował także po przejęciu ministerium przez Ch. Cowpera. 27 marca t.r. zrezygnował również z funkcji członka legislatywy, aby móc ubiegać się o mandat w izbie wyższej, który objął 3 kwietnia. W 1856 gubernator powołał nową Radę Ustawodawczą złożoną z dożywotnich członków, wśród których znalazł się J. R. W wyniku porozumienia partyjnego zrezygnował on z członkostwa w Radzie, aby móc ubiegać się o reelekcję do izby niższej w wyborach uzupełniających na mandat opróżniony przez J. Garretta. Miejsce w Zgromadzeniu uzyskał ponownie w 1862.