W 1846 powrócił z Włoch i został mianowany budowniczym powiatu krasnostawskiego. Według jego projektów postawiono kilka pałaców wiejskich oraz budynków mieszkalnych w samym Krasnymstawie. W 1853 przeniesiony został do Radomia na stanowisko zastępcy budowniczego gub. radomskiejZabierzowski Aleksander w: Jerzy Szczepański, Kielecki Słownik Biograficzny, Architekci i budowniczowie, Warszawa-Kraków 1990,
s. 170. Wówczas rozpoczął wydawanie pierwszych zeszytów dotyczących budownictwa wiejskiego. W latach 1855-1857 prowadził prace nad rozszerzeniem cmentarza rzymsko-katolickiego w Radomiu. Od 1857 pracował w Warszawie jako wolno-praktykujący budowniczy. Wg swoich projektów zbudował kamienice: przy ul. Królewskiej 33 (1859), Kaftala i Lewenberga, obie przy Orlej (1866), Nowogrodzkiej (1866), Dziechcińskiego przy Wareckiej (1866) oraz Dwór we Włochach pod Warszawą. Wykonał także niezrealizowany projekt pałacu Kronenberga w Warszawie.