Ceramika right|400px right|400px right|400px Pieczęcie cylindryczne i ich odciskina tabliczkach glinianych z okresu Uruk z IV tys. p.n.e. – muzeum w Luwrze Jednym z podstawowych wyróżników kultury Uruk, jak i zresztą większości kultur archeologicznych, jest ceramika, która w przypadku tego okresu również była jednym z wyznaczników jego odrębności. Przede wszystkim, pomimo ewidentnego nawiązania do poprzedniego okresu, ceramika Uruk charakteryzowała się zerwaniem z dekoracją malowaną. Naczynia były nieco smuklejsze i miały kształt dzwonowaty lub flaszowaty. Jako materiał stosowano glinę czerwoną i szarą, stąd też ceramika Uruk dzieli się na czerwoną i szarą. Ta pierwsza była znacznie lepszej jakości.
Powstanie pisma Okres Uruk, zaliczany do pierwszego okresu historycznego w dziejach Mezopotamii, był etapem przejściowym od czasów prehistorycznych do historycznych, ściśle nawiązując do tradycji poprzedniego okresu kultury Ubajd, z którego się wyłonił, wnosząc nową jakość w rozwój społeczeństwa mezopotamskiego m.in. w postaci wspomnianych już licznych wynalazków technicznych, a przede wszystkim pisma. Jego pierwsze zabytki, w postaci tabliczek ze znakami piktograficznymi, datowane na ok. 3300–3200 p.n.e., odkryto w Uruk w ruinach świątyni.