Łącznie w drużynie narodowej zagrał 15 razy, zdobywając 8 goli i dwukrotnie, w 1919 i 1922, zostając mistrzem Ameryki Południowej, a w 1919 także królem strzelców turnieju.
Zasłynął wielką skutecznością pod bramką rywali - o ile oficjalne źródła podają, iż w swojej karierze zdobył 556 goli, o tyle nieoficjalne i zaliczające także nieoficjalne mecze przypisują mu strzelenie 1329 bramek, a więc więcej, niż strzelił Pelé.
Ojciec Friedenreicha był imigrantem z Niemiec, matka Brazylijką, córką byłych niewolników afrykańskiego pochodzenia, w związku z czym piłkarz był Mulatem. W czasach, w których grał, w Brazylii powszechny był jeszcze rasizm, co utrudniało Friedenreichowi karierę: zdarzało mu się maskować ciemny kolor skóry pudrem. Zdarzało się też wycofywanie "czarnych" piłkarzy z reprezentacji Brazylii (to właśnie Friedenreich był pierwszym w historii reprezentacji Brazylii ciemnoskórym piłkarzem), np. uniemożliwiono im grę w turnieju Copa America w 1921 r. Wydatnie zmniejszyło to liczbę meczów Friedenreicha w reprezentacji.
Przypisy