Szczękoczułki mają dwa zęby na krawędzi przedniej, dwa zęby na krawędzi tylnej i niewielką nabrzmiałość w części nasadowej od strony przedniej. Sternum jest tarczowate. Odnóża pierwszej pary mają uda około 1,3 raza dłuższe od karapaksu. Opistosoma (odwłok) ma ciemnobrązowe, silnie zesklerotyzowane skutum i brązowe dyski ze szczecinkami.
Nogogłaszczki samca mają dłuższe niż szerokie, pozbawione apofiz i wyrostków cymbium, szerokie u nasady, faliste, wykrojone na tylnej krawędzi, zwężone ku szczytowi w szpic paracymbium, najszerszy u nasady, wielopłatowy i opatrzony wyrostkami w części szczytowej embolus zataczający połowę okręgu wokół tegulum oraz zakrywający ¾ długości embolusa wyrostek sierpowaty konduktora. Samica ma epigynum sercowate w widoku brzusznym, zaopatrzone w parę okrągłych otworów oddzielonych podłużną przegrodą z U-kształtną wargą. Długie przewody kopulacyjne okrążają zbiorniki nasienne.
Ekologia i występowanie Pająk ten lasy mieszane zdominowane przez zastrzaliny oraz lasy z dominacją agatisa nowozelandzkiego. Prowadzi skryty tryb życia. Bytuje w ściółce i pod butwiejącymi kłodami.
Gatunek ten występuje endemicznie na Wyspie Północnej Nowej Zelandii. Jest rozprzestrzeniony w części północnej, wschodniej i zachodniej wyspy.
Przypisy
Kategoria:Malkaridae Kategoria:Pająki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku