Po powrocie z zagranicznych podróży, przybył do Czerwonego Dworu, a następnie osiadł w 1851 w Wilnie, gdzie uczył muzyki. Wtedy też przez pewien czas uczył się też u Stanisława Moniuszki, który wspierał muzyczne aspiracje Miładowskiego. W 1854 roku założył wraz z Moniuszką Towarzystwo św. Cecylii, którego celem było uprawianie muzyki kościelnej. Przez pewien czas działał w swojej posiadłości w miejscowości Macki, niedaleko Mińska, ale w 1862 wyjechał znów do Francji, gdzie pracował w Strasburgu, Metzu, Nancy i Bordeaux. Zamierzał wrócić do kraju, ale z powodu pogarszającego się stanu wzroku, a także powstania styczniowego, które wybuchło w Polsce, pozostał we Francji. Do 1871 był profesorem gry na fortepianie w Colegium St. Clément w Metzu. W lipcu 1871 przeprowadził się do Nancy, a następnie do Bordeaux, gdzie zmarł.