Należała do kręgu Janusza Korczaka oraz Marii i Leona Falskich. Ze względu na żydowskie pochodzenie i przynależność do PPSD przez dłuższy czas miała problem ze znalezieniem pracy w szkolnictwie. Ostatecznie podjęła pracę jako prywatna nauczycielka w szkole żydowskiej fundacji barona Hirscha w Tarnowie.

W okresie I wojny światowej była dyrektorką ochronki i świetlicy dla sierot po legionistach we Lwowie, założonej przez Ligę Kobiet. Przy kierowanej instytucji Lazarusówna zorganizowała kształcenie przedszkolanek, ucząc je metody Montessori. Stała się celem ataków o podłożu wyznaniowym ze strony Związku Chrześcijańskich Towarzystw Kobiecych (ZChTK). Delegatki ZChTK domagały się od Koła Ligi Kobiet, które prawdopodobnie wchodziło w skład ZChTK, pozbycia się Lazarusówny. Postulat został odrzucony jako nieuzasadniona ingerencja w wewnętrzne sprawy organizacji. Sytuacja ta wywołała silną reakcję kół kościelnych. Rzymskokatolicki biskup Lwowa Józef Bilczewski domagał się w swoim okólniku wystąpienia katolickich kobiet z Koła Ligi Kobiet. Spory spowodowały rezygnację Lazarusówny z pełnionej funkcji. Nie wiadomo, czy skutkiem tych wydarzeń był również wystąpienie z KLK.