Najwcześniejsze wiadomości o Gulczu pochodzą z t.zw. falsyfikatów czarnkowskich datowanych na XV-XVI wiek. W falsyfikacie z 1430, a powstałym ok. 1546, jest wzmianka o rzekomym dokumencie króla polskiego Władysława I Łokietka dotyczącego sprzedaży wsi królewskiej Gulcz Sławnikowi Piotryszewiczowi. Ten sam falsyfikat mówi o podziale wsi w 1430 r. na część Knyszyńskiego i część Czarnkowskiego, co znajduje potwierdzenie w piętnastowiccznych przekazach źródłowych. Król polski Władysław Jagiełło miał zwrócić Gulcz z rzekami Noteć i Pokrzywnica Janowi z Czarnkowa rycerzowi Grobu Pańskiego oraz Jakubowi Knyszyńskiemu. Z falsyfikatu datowanego na 1381 pochodzi też wiadomość o pierwszym dziedzicu Mikołaju.
Pierwszym notowanym dziedzicem wsi miał być w 1381 Mikołaj z Gulcza, który odnotowany został jako świadek w procesie sądowym. W 1400 odnotowano kolejnego właściciela we wsi Gniewosza dziedzica Gulcza, który toczył spór z Durnikiem. W 1406 Henryk Doring lub Durink z Gulcza toczył spór sądowy o wieś z Sędziwojem niegdyś Przebędowskim z Gulcza. W latach 1425–1434 dziedzicem we wsi był Grzegorz. W 1487 Ubychna wdowa po Jakubie Knyszyńskim sprzedała z prawem odkupu połowę Gulcza za 80 grzywien Tomisławowi z Rożnowa.