Łomonosowa, od 1947 brał udział w opracowaniu broni jądrowej w składzie pierwszej grupy specjalistów skierowanych do Biura Konstrukcyjnego-11 (KB-11), w którym był kolejno młodszym pracownikiem naukowym, pracownikiem naukowym i zastępca kierownika laboratorium naukowo-badawczego. W 1954 wziął udział w testowaniu broni atomowej. W 1955 został przeniesiony do Moskwy jako zastępca głównego konstruktora w filii nr 1 KB-11 Ministerstwa Budowy Maszyn Średnich ZSRR, od 1964 do 1997 pełnił funkcję głównego konstruktora, a od 1997 honorowego kierownika naukowego Wszechrosyjskiego Badawczego Instytutu Automatyki im. Duchowa, na które przemianowano KB-11. Zajmował się wszelkimi zagadnieniami związanymi z opracowaniem, produkcją i eksploatacją broni atomowej. Pod jego kierownictwem i przy jego bezpośrednim udziale wykonano szereg prac o ogólnokrajowym znaczeniu; opracowano, przetestowano i przekazano do produkcji wiele modeli ładunków jądrowych do systemów uzbrojenia różnych rodzajów sił zbrojnych. Był doktorem nauk technicznych (od 1958) i profesorem, napisał ponad 300 prac i publikacji naukowych.