mały|Kolonie w Nowej Anglii ok. 1600 r. Zjednoczone Kolonie Nowej Anglii, Konfederacja Nowej Anglii (ang. United Colonies of New England, New England Confederation) – konfederacja czterech kolonii w Nowej Anglii, istniejąca w latach 1643–1684.
Zjednoczone Kolonie Nowej Anglii powołali 19 maja 1643 r. w Bostonie przedstawiciele kolonii Massachusetts Bay, New Haven, Plymouth i Connecticut, podpisując tzw. Artykuły Konfederacji, które stanowiły rodzaj konstytucji unii. Kolonie zobowiązywały się w nich do wzajemnej (w szczególności militarnej) pomocy, skierowanej w głównej mierze przeciwko Indianom i osadnikom z Nowych Niderlandów oraz z kolonii francuskich, ale też traktowania się wzajemnie jako odrębne państwa, z czego wynikało zobowiązanie do nieingerowania w wewnętrzne sprawy pozostałych członków unii. Pomimo tego jednoczące się kolonie powołały rodzaj rządu – komisarzy (po dwóch z każdej kolonii), którzy mieli zbierać się przynajmniej raz w roku, choć główną słabością tego ciała był fakt, że miał on kompetencje głównie doradcze.