Około 1888 został przeniesiony do korpusu piechoty i zweryfikowany w stopniu nadporucznika z dniem 1 listopada 1881. Od tego czasu był oficerem 80 Galicyjskiego pułku piechoty we Lwowie do około 1900••••••••. W tych latach był awansowany na kapitana 2 klasy z dniem 1 stycznia 1889, a w kwietniu 1891 na stopień kapitana 1 klasy z tym samym dniem starszeństwa. Następnie otrzymał awans na stopień majora z dniem 1 listopada 1900•. Od tego czasu do około 1901 służył w szeregach 66 Węgierskiego pułku piechoty w Kaschau, pełniąc funkcję komendanta III batalionu. Od około 1901 do około 1904 był urlopowany i w tym okresie figurował w ewidencji wojskowej jako oficer z przyznanym zaopatrzeniem••.
Następnie, od około 1904 był oficerem 24 Galicyjsko-Bukowińskiego pułku piechoty w Stanisławowie i pełnił funkcję komendanta rejonu uzupełnień w Kołomyi• do około 1908, po czym pozostawał oficerem w jednostce do około 1909. W tym czasie został awansowany na podpułkownika z dniem 1 listopada 1906. W lutym 1909 jako oficer urlopowany i z przyznanym zaopatrzeniem został przeniesiony w stan spoczynku. W maju 1910 otrzymał tytuł i charakter pułkownika. Potem, przebywał we Lwowie co najmniej do 1914•••. W trakcie I wojny światowej w 1917 był komendantem c. k. rolniczej centrali rejonowej (Rayonszentrale) nr 9 w Sanoku, tj.