Jedna z kłótni pomiędzy Cherie Currie i Litą Ford, dotycząca większej popularności wokalistki od samego zespołu oraz tego, że Cherie poświęcała większą uwagę swojej siostrze bliźniaczce niż zespołowi, doprowadziła do opuszczenia zespołu przez Currie w trakcie pierwszych prób nagrywania nowej płyty.
W nowym czteroosobowym składzie, w którym znalazła się Vicki Blue, a Joan Jett przejęła obowiązki wokalistki, The Runaways nagrały płytę Waitin’ for the Night. Krążek przedstawił bardziej punkowe i heavymetalowe brzmienia. Płyta zdobyła wysokie notowania w Szwecji i Belgii, tak samo jak single „School Days” i „Wasted”.
Wizerunek zespołu w tamtym czasie znacznie odbiegał od tego przedstawianego na koncertach z ery albumów The Runaways i Queens Of Noise. Już sama okładka Waitin’ for the Night pokazuje, że The Runaways stają się groźne i powoli wyzwalają się z „niewoli” Fowleya, który często narzucał nastolatkom w zespole, jak mają wyglądać i zachowywać się na scenie.