wyniki wskazały na siostrzaną relację Bucculatrix i Leucoedemia. Przełomowe dla taksonomii czuprzykowatych okazały się analizy molekularne opublikowane w 2010 roku przez Marko Mutanena i innych oraz w 2012 roku przez Marianne Horak i innych. Kazały one do rodziny włączyć czwarty rodzaj, australijską Tritymba. Według Horak i innych grupą siostrzaną dla Leucoedemia musi być właśnie rodzaj Tritymba, gdyż taksony te współdzielą unikalną synapomorfię w postaci frędzla szczecinek na krawędzi wierzchołkowej gnatosa. Wskazywałoby to na gondwańskie pochodzenie tych taksonów.
Morfologia Owad dorosły Motyl ten osiąga około 14 mm rozpiętości skrzydeł. Głowa ma nagie oczy złożone, szczątkowe głaszczki szczękowe, dobrze wykształcone i trójczłonowe głaszczki wargowe, nagie i krótkie haustellum oraz pozbawiona jest przyoczek. Pokrycie głowy tworzą blaszkowate łuski białej barwy, które są przylegające również na ciemieniu, co odróżnia gatunek od pokrewnego rodzaju czuprzyk. Od rodzaju tego Leucoedemia wyróżnia się również krótkim, nie schodzącym poniżej poziomu oczu czołem. Czułki zbliżają się długością do przedniego skrzydła, nie osiągając jej jednak. Jak u innych czuprzykowatych nasadowe człony czułków są spłaszczone i mają wystające ku przodowi, szerokie i gęsto rozmieszczone łuski, formujące daszek częściowo nakrywający oczy ().