Po powrocie z niej, niezadowolony z oferowanego w Stroganowce systemu kształcenia, rzucił szkołę i przeniósł się do Państwowej Akademii Sztuk Pięknych Estońskiej SRR w Tallinie.
W Estonii malarstwa uczyli go prof. Joahannes Vyrahansu i artysta ludowy ESRR prof. Valerian Lojk. Obaj należeli do europejskiej szkoły malarstwa i doskonalili swój warsztat w Paryżu. Po ukończeniu akademii Wsiewołod Aleksandrow wrócił do Moskwy, gdzie brał udział w pierwszej Wszechzwiązkowej Wystawie Młodzieżowej.
Pod koniec lat sześćdziesiątych w twórczości Wsiewołoda Aleksandrowa pojawiało się coraz więcej dzieł abstrakcyjnych. Właśnie wtedy powstał cykl obrazów abstrakcyjnych oraz seria grafik, poświęconych ówczesnej architekturze Paryża. W roku 1969 Wsiewołod Aleksandrow wstąpił do Zjednoczonego Komitetu Związków Zawodowych Artystów Grafików, a w roku 1979 został członkiem sekcji malarstwa. Od połowy lat siedemdziesiątych był stałym uczestnikiem wystaw w galerii przy ul. Małaja Gruzinskaja w Moskwie. W roku 1979 w kilku miastach PRL odbyły się wystawy autorskie malarza. Jedyna autorska wystawa Wsiewołoda Aleksandrowa w ZSRR w 1982 roku została zamknięta za próbę udostępnienia cyklu prac abstrakcyjnych o tematyce religijnej.