Przemysłowe wykorzystanie Ostrowa Brdowskiego rozpoczęło się na przełomie XIX i XX w. Powstał tu zakład przerobu węgla antracytowego (brykietownia). Część wyspy zajęły zabudowania stoczni "Vulkan". W 1877 na wyspie wybudowano ośrodek żeglarski.
Zniszczenia wojenne podczas II wojny światowej spowodowały, że aż do lat siedemdziesiątych XX w. teren wyspy nie był wykorzystywany ani gospodarczo, ani turystycznie. Impuls do rozwoju Ostrowa Brodowskiego dało ulokowanie na sąsiedniej wyspie Gryfia – Szczecińskiej Stoczni Remontowej "Gryfia" i połączenie jej z tą wyspą groblą. Na północnym krańcu Ostrowa Brdowskiego posadowiono największy dok pływający stoczni "Gryfia" o nośności 17 000 ton, który pozwala na dokowanie statków do 40 000 DWT.
W grudniu 2013 rozpoczęto budowę wytwórni fundamentów do morskich farm wiatrowych – ST3 Offshore. W 2015 r. ukończono budowę Mostu Brdowskiego, który połączył Ostrów Brdowski i wyspę Gryfię z lądem stałym. Fabryka dysponowała m.in. najwyższą w Europie suwnicą (120 m wysokości, 1400 t udźwigu). W 2020 r. sąd ogłosił upadłość firmy. W tym samym roku most przeszedł na własność miasta Szczecin.
Przypisy
Kategoria:Wyspy Szczecina Kategoria:Wyspy Międzyodrza Kategoria:Drzetowo-Grabowo