W tłumaczeniu Musy Çaxarxana Czachorowskiego: „Bóg jest światłością niebios i ziemi. Jego światło podobne jest do niszy, w której znajduje się lampa: lampa zamknięta jest w szkle, a szkło niczym perłowa gwiazda. Zapala się ona od drzewa błogosławionego, drzewa oliwnego, jakiego nie ma na wschodzie ani na zachodzie. Jego oliwa gotowa zabłysnąć, nawet bez zetknięcia z ogniem. Światło na świetle! Bóg prowadzi ku Swemu światłu, kogo zechce. Bóg przytacza ludziom przypowieści. Bóg wie o każdej rzeczy!”
„Werset Światła” był tematem rozważań wielu muzułmańskich uczonych, szczególnie tych związanych z sufizmem. Nawiązywali do niego m.in. Al-Ghazali, As-Suhrawardi, Ibn Arabi oraz Rumi. Nazwa An-Nur (podobnie jak w przypadków nazw większości sur w Koranie) nie opisuje tematu całej sury.