thumb|Fałszywa kenkarta Teodora Niewiadomskiego, wystawiona na nazwisko Zdzisław Zaporowski Z obozów uciekał trzy razy (za co był karany). Po uwieńczonej sukcesem ucieczce w 1941 roku dostał się do Warszawy. Pracował tam w Zakładzie Oczyszczania Miasta, jako czyściciel śmietników, pod tożsamością swojego zmarłego brata – Czesława Sztefa-Niewiadomskiego. Pracę otrzymał dzięki współpracy z działaczami podziemia. Jako śmieciarz mógł wjeżdżać samochodami Zakładu Oczyszczania Miasta do warszawskiego getta, do którego transportował broń i amunicję; wywoził z niego także wielu Żydów. 1 lutego 1943 został zdekonspirowany przez volkdeutscha Alfreda Heibicha, który doniósł na niego do Gestapo. Został przeniesiony przez Armię Krajową do Łowicza, gdzie przyjął tożsamość Zdzisława Zaporowskiego. Na kilka dni przed wybuchem powstania warszawskiego powrócił do Warszawy; został ranny w czasie walk na Mokotowie. Po kapitulacji powstania uciekł z transportu do Lesznowoli.