Od około 1901 do około 1903 sprawował stanowisko weterynarza powiatowego przy urzędzie starostwa c. k. powiatu wadowickiego. Od około 1903 do 1908 ponownie był weterynarzem powiatowym przy urzędzie starostwa c. k. powiatu bóbreckiego. Od 1908 do 1910 sprawował stanowisko weterynarza powiatowego przy urzędzie starostwa c. k. powiatu drohobyckiego. Pod koniec sierpnia 1910 został przeniesiony z Drohobycza do Lwowa, a we wrześniu 1910 mianowany starszym lekarzem powiatowym (niem. Bezirksobertierarzt). Od 1910 pracował w charakterze starszego weterynarza powiatowego w Departamencie Weterynaryjnym C. K. Namiestnictwa i pozostawał tam także podczas I wojny światowej do 1918.
Poza pracą urzędową nadal figurował jako praktykujący weterynarz: od około 1897 w Jaśle, około 1901/1902 w Bukaczowcach, od około 1902 we Lwowie, a od około 1910 w Przemyślu.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w trakcie wojny polsko-bolszewickiej 1920 służył jako szeregowy. W ataku pod Bogdanówką został pojmany przez wroga i jako jeniec poprowadzony przez Berdyczów do Winnicy nad Bohem.