Z uzyskanej łącznie kwoty państwo przeznaczało 88% środków do dyspozycji kółek rolniczych, 12% na inwestycje w przemysłach wytwarzających środki produkcji (ciągniki, maszyny, nawozy mineralne, instalacje)Encyklopedia Rolniczo-Ekonomiczna, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1964..
Powstanie Funduszu należy interpretować w świetle istniejącymi od 1951 r. dostaw obowiązkowych zbóż, a w kolejnych latach ziemniaków, żywca rzeźnego i mleka, które znacznie obniżały poziom dochodów gospodarstw rolnychMała Encyklopedia Rolnicza, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1963.. Dostawy obowiązkowe miały charakter kontyngentu, który realizowano po cenach niższych od wolnorynkowych.
Istniały ścisłe przepisy dotyczące sposobu wykorzystania środków Funduszu Rozwoju Rolnictwa. Środki wpływające na konto kółek rolniczych musiały być przeznaczone na inwestycje mechanizacyjne (głównie zakup ciągników) i zaplecze remontowe. Do 1962 r. istniał obowiązek wnoszenia przy realizacji inwestycji wkładów własnych członków kółek rolniczych – w wysokości 10% na ziemiach zachodnich i 15% na pozostałym terenie – wartości nabywanych ciągników. Obowiązek wkładów został w 1963 r.