Stiepan Pietrowicz Szczipaczow (ros. Степа́н Петро́вич Щипачёв, ur. we wsi Szczypacze w ówczesnym powiecie kamyszłowskim w guberni permskiej, zm. 1 stycznia 1980 we wsi Pieriediełkino k. Moskwy) – radziecki poeta.
Życiorys Urodził się w biednej rodzinie chłopskiej. Wcześnie stracił rodziców, pracował m.in. jako robotnik rolny, jednocześnie zajmując się samokształceniem. W maju 1917 został powołany do rosyjskiej armii, służył w Głazowie, wiosną 1918 powrócił do domu. Brał udział w wojnie domowej w Rosji i w wojnie z Niemcami, uczył się w Wyższej Szkole Wojskowo-Pedagogicznej i w Instytucie Czerwonej Profesury, przez ok. 10 lat wykładał historię w szkołach wojskowych. Mieszkał w Moskwie, pracując w redakcjach stołecznych pism. W 1923 wydał swój pierwszy zbiór wierszy, Po kurganam wiekow, który ukazał się w Symferopolu. Pisał miniatury liryczne o tematyce moralno-społecznej, poematy patriotyczne i wiersze miłosne. W 1942 pracując dla frontowej prasy wydał zbiór wierszy Frontowyje stichi. Napisał też powieść autobiograficzną Bieriozowyj sok (1956). Został pochowany na Cmentarzu Kuncewskim. Polski wybór jego wierszy ukazał się w 1960 pt.