Posiada ciemny, silnie zakrzywiony dziób i ciemne oczy. W języku angielskim nazywany był błękitniczkiem hiacyntowym (hiacint honeycreeper), ze względu na ciemnoniebieskie ubarwienie, które to odnosi się tylko do upierzenia samca, samica jest, podobnie jak w przypadku samicy błękitniczka purpurowego, koloru ciemnozielonego (posiada także niebieski nalot na gardle). Podobnie jak błękitniczek purpurowy, błękitniczek lśniący posiada żółte nogi.
Ekologia i zachowanie Występuje w lasach deszczowych, wśród kwitnących i owocujących drzew i krzewów, gdzie zdobywa pokarm. Spotykany do wysokości 1600 m n.p.m.
Jest gatunkiem wszystkożernym, odżywia się bezkręgowcami (pająkami i owadami), nektarem, jagodami, bananami, nie pogardzi także nasionami roślin z rodzaju Dipterodendron.
Podobnie jak w przypadku innych tanagrowatych, gniazdo jest zrobione z materiału roślinnego, w kształcie czarki, położone wysoko w koronach drzew. Samica składa dwa jaja.