Praca zawodowa alt=Graf skierowany z czterema elementami: instrument I wpływa przyczynowo na objaśnienie X, które wpływa z kolei na skutek Y. Towarzyszy im zakłócenie Z, wpływające i na X, i Y.|mały|Imbens i Angrist przedstawili w 1994 dowód, że zmienna instrumentalna pozwala oszacować efekt przyczynowy (typu „LATE”) w eksperymencie naturalnym, nawet pomimo obecności nieobserwowanych zmiennych zakłócających Z i nielosowej próby – gdy dostępny jest praktycznie losowy instrument I, który wpływa na objaśnienie X, ale nie na skutek Y, a związek X i Y jest monotoniczny. Według komitetu nagrody im. Nobla, rozwinięcie tego podejścia radykalnie zmieniło sposób, w jaki analizowane są naturalne i terenowe eksperymenty. W latach 1989–1990 był wykładowcą Uniwersytetu w Tilburgu. W latach 1990–1997 wykładał na Uniwersytecie Harvarda w Cambridge – do 1994 jako assistant professor, następnie jako associate professor. W latach 1996–1997 był profesorem wizytującym na Arizona State University. Od 1997 do 2001 r. był profesorem ekonomii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. W 2000 r. był profesorem wizytującym na Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji. W kolejnych latach był profesorem ekonomii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley (2002–2006), Uniwersytecie Harvarda (2006–2012), zaś od 2012 Uniwersytetu Stanforda.