Rezerwat przyrody Dęby Boruszowskie (znany również pod nieoficjalnymi nazwami Dęby Boruszowickie, Dęby Boruszowieckie) – dawny, istniejący w latach 1953–1992, częściowy leśny rezerwat przyrody położony w dolinie Wody Granicznej w północnej części miasta Tarnowskie Góry.
Historia thumb|left|Niewielki staw na skraju dawnego rezerwatu (2007)|alt=Zdjęcie przedstawia niewielki staw położony w środku lasu. Na pierwszym planie widać masywny dąb o grubym pniu znajdujący się na brzegu stawu, natomiast na dalszym planie, na przeciwległym brzegu stawu, widoczne są drzewa iglaste. Część obszernego kompleksu lasów tarnogórsko-lublinieckich położona nieopodal wsi Boruszowice i Pniowiec aż do 1945 pozostawała własnością rodu Henckel von Donnersmarck. Obejmowała ona starodrzew dębowy utworzony przez okazy dębów szypułkowych o wysokości nawet 27 m i wieku od 150 do ponad 300 lat. Ten zachowany fragment szaty roślinnej typowej dla skraju Garbu Tarnogórskiego i Równiny Opolskiej objęty był ochroną najprawdopodobniej już w okresie, gdy należał do Donnersmarcków, o czym świadczyć może numeracja dziewięćdziesięciu pięciu najgrubszych dębów (częściowo zachowana do dziś).